Het was net niet meer 'midden in de nacht' toen we in Kontich aankwamen. Dit jaar hebben we wat moeite om met z'n allen de juiste kleedkamer te vinden. Afgaand op de geur van verse koffie en overheerlijke koffiekoeken, kom je wel altijd bij ons terecht.

Als ik zou zeggen 'fris en monter' stonden we om 9u (op een zondag hé) paraat om ertegenaan te gaan, zou dat iets overdreven zijn. Nochtans begon de eerste set gelijk opgaand, tot 5-5. Dan zetten onze tegenstanders even gas bij en tegen hun sterke aanval waren we niet opgewassen. We speelden nochtans goed in verdediging maar moesten het spel meer ondergaan dan dat we onze eigen stempel erop konden drukken. De eerste set eindigde op 25-16. Iedereen zette opnieuw zijn beste volleybalbeentje voor en vol goede moed startten we set 2. Ook hier werd er knap heen en weer gespeeld, lange rally's volgden waarbij we meermaals mochten juichen. De 2e set werd nipter verloren met 25-18, of zoiets. (Ja, deze verslaggever was minder goed voorbereid op zijn taak en kent de setstanden niet meer exact, sorry daarvoor.)

Na een tactische bespreking over de opstelling startten we vurig met set 3. We zouden onze huid duur verkopen. Met goede opslagen (ik heb meermaals ace-je, ace-je gehoord) en stevige aanvallen lieten we zien dat we deze eerste reeks waard zijn. 25-11 voor ons. We gingen op hetzelfde elan door in set 4, al bood Komart deze keer stevig weerwerk. De hele set ging het gelijk op, tot 22-23 voor Komart. Spannend! Laat ons zeggen dat de ervaring het won van het jonge(re) geweld. We wonnen met 25-23 en hadden al zeker 1 punt binnen. Onze trainer juichte van op de scheidsrechterstoel op een ander veld met ons mee.

In de laatste en beslissende set draaiden we met 8-5 achterstand, maar dankzij de inzet van iedereen (iedereen vocht voor elke bal) en dankzij de goede sfeer bleven we erin geloven. Op 12-14 voor Komart konden we de opslag bemachtigen. 13-14 dus. Met een goed berekende opslag en met dank aan het goed meewerkende net, maakten we er 14-14 van. Een lange rally volgde voor het oh zo belangrijke volgende punt. We trokken aan het langste eind. 15-14 en matchbal! Een goeie opslag, iedereen super geconcentreerd en ... aanval in't net bij Komart. Geroep, gegil, jawel, onze eerste overwinning in eerste was een feit!

Uw verslaggever van dienst.